مجنون خدا از عشق خدا آواره کوی و برزن می شود و در هر کجا سراغ از معشوقش الله گیرد و دائما می گوید از عشق تو خدا بی تاب و توان هستم تا که معشوقش الله عشقش را پذیرا شود و قبول کند  آنگاه عاشق خدا راحت سر بر بالین می نهد و شب را به روز وا می گذارد تا که سحر رسد راحت بتواند سر سجاده عشق با معشوقش الله به راز و نیاز عاشقانه پردازد و از عشقش سیراب و سر مست شود .

زمانی خلاء بزرگی بین عاشق و معشوق بوجود می آید که نیرنگ و ریا مانند حسودی بینشان تفرقه و جدایی اندازد و اندو را را از هم دور سازد.

بزرگترین آفت  و دشمن عشق دروغ و نیرنگ  و ریا است.

عشق حس غریبی است که بر دل هر که افتد او را بی تاب و بی قرار می کند و دائما بدنبال خواسته درون خود می رود تا که بتواند حس درونی اش را به کسی که دوستش دارد ابراز نماید

درجه ایثار عاشق آنقدر والا و بزرگ است که حتی حاضر است خود را در ره معشوق قربانی نماید تا که رضایت او را کسب نماید حتی اگر خود نباشد

درجه عشق عاشق آنقدر والا است و بزرگ

جان فدای معشوق می کند حتی رسد مرگ

عشق حسی است شیرین و وصف ناشدنی عاشق این حس را در بند بند وجودش حس می کند و سعی می کند خود را روز به روز به معشوقش نزدیک نماید و حاضر است از همه دار و ندارش بگذرد تا که معشوق را در کنار خود داشته باشد.

با عشق می توان به هر قلبی تونل زد و واردش شد.

عشق جادو است و عاشق جادوگر

عشق افسون است و عاشق افسونگر

 عاشق اگر تمام عمر در فراق  معشوق بسوزد.....

 درواپسین عمرش طلب معشوق کند واورا بخواهد....

خرمن خرمن گل محبت تقدیم معشوقی می کند عاشقی که تنها فکر و اندیشه اش یارش می باشد چون غیر معشوق به هیچ کسی نمی اندیشد.