دلم میخواهد سوار بر پرنده خیالم شوم و بسوی معشوقم الله پر کشم و در کنار معبودم فرود آیم و با عشقم الله به راز و نیاز عاشقانه پردازم و به معشوقم بگویم که ای خدای مهربان هیچ عشقی را در این دنیا با خالقم عوض نمیکنم و تنها اللهم آرامش دهنده قلبم  هست و من تنها عشقش را می خواهم و او را می پرستم و عاشقش هستم.

عشق زمانی زیبا و با شکوهست که حرمتش را پاس داریم.

تاوان عاشق به عشقش فداکاری و استواری و مقاوت در راه عشقش می باشد.

عشق پاک عاشق به معشوق را هیچ نیرویی نمی تواند کم و متزلزل نماید چون نیرو و کشش عشق واقعی آنقدر قوی و محکم است که با هر که مانع رسیدن به معشوقش شود مقابله می کند او را از سر راه برمی  دارد تا به معشوق رسد و در کنارش ارام و قرار گیرد.

حسی که در درون عاشق خدا فوران می کندمانند چشمه ای است جوشان که دائما می جوشد و لحظه ای از جوشش نمی ایستد چون عاشق خدا دائما به یاد معشوقش الله هست و دلش برای او می تپد و لحظه ای از یادش غافل نمی شود.

حسی را که عاشق خدا به معشوقش الله دارد آنقدر شیرین و دلچسب و خواستنی است که وصفش را هرگز نمی توان با کلام بیان نمود تنها عاشقان خدا می دانند که چه حسی را به معشوق خود الله دارند.

عاشق بیقرار الله قدر لحظات ناب با خدا بودن را می داند و دائما هم موفق خواهد شد آن لحظات ناب را تجربه نماید.

قلب مانند کوه مرتفعی است که کوهنورد ماهریی همچو عشق می تواند مرتفع ترین قله اش را فتح نماید و پرچم مهر و محبت را در آن علم نماید

با عشق می توان کینه و نفرت را در زباله دان جدایی ریخت و بجایش مهر و محبت را جایگزین دلها نمود.

دلم می خواهد زنگار آیینه قلبم را با محبت صیقل دهم و آن را شفاف سازم تا که کلمه جادویی عشق در آن حک شود و دائما مهر و محبت را برایم به ارمغان آورد و عاشق شوم و به معشوق عشق ورزم .